Rozdział 10

Weszła do księgarni i to co zobaczyła może zmienić nawet jej całe życie.........
Zobaczyła staruszkę z samolotu. Od razu podeszła do niej i chciała się zapytać dlaczego tak znikła w samolocie jednak ona jej przeszkodziła. 
-Nie pytaj kochanie kim jestem, skąd jestem, dlaczego jestem, ale mogę ci powiedzieć, że będę cię pilnowała w jakiś sposób w Acapulco. -powiedziała i odeszła. 
Anto wybiegła z księgarni jednak na marne. Pragnęła dowiedzieć się o co w tym wszystkim chodzi, ale nie wiedziała jak. No bo jak skoro staruszka ciągle znika ? 
Wróciła do księgarni i kupiła książkę Nicholasa Sparksa - ostatnia piosenka.  Po powrocie do domu jej ojciec był w pracy jeszcze, więc dziewczyna wykąpała się i położyła już do łóżka czytają książkę. Nawet nie wiedziała kiedy nagle zasnęła. Obudziła się o 8 rano. Dawno nie widziała o tej godzinie już takiego upału na dworze. Stwierdziła, że Hiszpania przy Meksyku to nic jeśli chodzi o pogodę. Była 8 rano, a na dworze 30 stopni. 
-Nie. Nie proszę za ciepło jest... -zaczęła mówić Antonella sama do siebie
-Córcia ! nie śpisz już ? 
-Nie. Za ciepło jest w tym pokoju i za wielkie słońce, czyli brak warunków do spania. 
Ten dzień Antonella spędziła na plaży gdzie poznała pierwszą koleżankę w nowym miejscu. 
-Sama się opalasz ? -zapytała Martina
-Niestety. Nikogo nie znam tu. 
-Martina -powiedziała i wyciągnęła rękę do Anto 
-Antonella. 
-Na wakacjach jesteś tu ? 
-Nie. Tata znalazł pracę tutaj i przeprowadziliśmy się z Europy. A ty ?
-Mieszkam tu całe życie, ale jesteś tu pewnie jakoś tydzień i tak perfekcyjnie znasz język ?
-Mój ojciec jest z Hiszpanii i całe życie uczy mnie języka plus mam wielu przyjaciół w Hiszpanii. 
-Aaa to wszystko wyjaśnia. 
Nagle pogadankę przerwał chłopak Martiny. 
-yy.. niewierze. -zaczął, a Antonella z Martiną poparzyły dziwnym wzrokiem na niego. -Dziewczyna gwiazy FC Barcelony wypoczywa sobie na plaży w Acapulco. 
Antonella tylko się uśmiechnęła i zapytała się co w tym dziwnego przecież jest normalnym człowiekiem. 
W tym samym czasie w Hiszpanii Dawid wstał i zaczął przygotowywać się do swojego pierwszego i oficjalnego meczu z Realem. To była dopiero szkółka Barcelony, ale wiedział, że dzięki temu ma szansę zostać kimś w przyszłości, a może nawet i zostać w Barcelonie na lata. 
Antonella wybrała się jeszcze z Martiną na imprezę gdzie poznała mnóstwo ciekawych ludzi. Dużo ludzi w klubie pytało jej "jak to jest być z gwiazdą futbolu?" i inne pytania. Antonella je zlewała i po prostu dobrze się bawiła. 
Wróciła do domu po godzinie 3 w nocy. 
-Tato nie śpisz jeszcze ? -zapytała do siedzącego ojca w kuchni. 
-Antonella. -powiedział załamany 
-Dlaczego ty pijesz ? przecież wiesz, że nie możesz. 
-Wywalili mnie z pracy. Nie mamy nic. Jeśli nie opłacę tego mieszkania do końca miesiąc będziemy musieli się wyprowadzić. 
-Ale zawsze mamy mieszkanie w Polsce. Mamy gdzie wrócić. 
-No właśnie nie mówiłem ci tego, ale musiałem sprzedać mieszkanie w Świdnicy inaczej nie byłoby mnie stać na bilety tu, życie tu i wynajem mieszkania. 
-Tato ! jak mogłeś ? -zapytała Antonella i zakryła twarz dłońmi po których spływały łzy. 
Ciszę przerwał telefon Anto. 
-Halo ?
-Pani Antonella Roccuzzo ?
-Tak, kto mówi ?
-Jestem lekarzem w szpitalu w Barcelonie. Nazywam się Rodrigo Hugun. 
-O co chodzi ?
-Mamy dla pani smutną wiadomość. 
-Jezus Maria co się stało ?
-Pański brat, Dawid Roccuzzo walczy o życie. 
-Słucham ?
-Grał w meczu dzisiaj kiedy nagle upadł. Karetka natychmiast zabrała go do szpitala gdzie okazało się, że ma guza na mózgu. Potrzebuję natychmiastowej operacji i potrzebuje podpis pani albo pani ojca. 
Antonella zaczęła płakać do słuchawki. Jej ojciec był na tyle pijany, że nie zrozumiałby powagi sytuacji, więc dziewczyna postanowiła sama zadecydować. 
-Kiedy powinna być operacja ? 
-Jak najszybciej. W najbliższych 24 godzinach. 
-Czy może za moją zgodą ktoś inny podpisać, a ja przylecę jak najszybciej z ojcem ?
-W zasadzie to tak. 
-Dobrze. A ja postaram się przylecieć do Barcelony jak najszybciej. 
Antonella była zapłakana, ale zachowała zimną krew i wszystko szybko ogarnęła. 
-Thiago proszę cię. Wyraź zgodę na tą operację. 
-Mogę ja ? 
-Możesz proszę. I mam jeszcze jedną prośbę. Czy możesz pożyczyć mi pieniądze na lot ? wszystko ci powiem jak przylecę, ale nie mogę teraz nie mam na to siły. 
-No jasne. Zaraz zamówię wam samolot. 
-Dziękuję. 
Antonella opowiedziała wszystko ojcu, który w trybie natychmiastowym wytrzeźwiał i dwie godziny później był już na lotnisku. 
W Barcelonie odebrał ich Thiaho i pojechali od razu do szpitala. Thiago na pewno nie tak chciał poznać ojca jego dziewczyny, ale musiał zrobić to w okolicznościach wręcz tragicznych. W końcu brat Antonelli walczy o życie. 
Kiedy weszli do szpitala siedział Leo z Gerardem na poczekalni. Kiedy Julio, ojciec Antonelli rozmawiał z lekarzem ta wyjaśniła im sytuację, która zaistniała w Acapulco. Wszyscy wręcz złapali się za głowę, ale obiecali pomoc rodzinie Roccuzzo i obiecali, że z nimi nie zginą. 
-Możecie zostać u mnie ile tylko chcecie. -powiedział Thiago
-U mnie też jest miejsce. -powiedział Leo i zaraz to samo powiedział Gerard.
-Najpierw to ja muszę znaleźć gdzieś pracę muszę opłacić operację i pobyt w szpitalu Dawida.
-Pomożemy ci. -odpowiedzieli wszyscy 
-Dziękuję wam. 
W tym momencie Dawid miał bardzo ważną operację. Dawid operowany był ponad 3 godziny. Na poczekalni było straszna nerwówka. Po prawie 4 godzinach wyszedł lekarz. 
-Operacja się .............

________________________________________________
3 komentarze - nowy rozdział