Rozdział 14

-Co tam się stało ? –krzyknął ktoś

-Autobus tej samej linii, który wyjechał 10 minut przed nami miał wypadek i nie wygląda to dobrze.

Antonella głośno odetchnęła. Nie mogła w to uwierzyć. Można powiedzieć, że otarła się o śmierć.

Dziewczyna była w wielkim szoku. Jest bardzo wierzącą osobą, dlatego też od razu podziękowała Bogu za to, że ochronił ją przed tym. 

Kilka chwil później na miejsce przyjechała policja i pokierowali również ruchem. Antonella zadzwoniła do dyrektora przedszkola, że spóźni się. Opowiedziała co się zdarzyło i mężczyzna nie miał żadnego problemu z tym. Obiecał jej, że będzie czekał. 

Po półtorej godzinie Anto w końcu dojechała. Było jej tak gorąco przez poprzednie wydarzenia, że wchodząc do budynku zdjęła marynarkę. 

Budynek był bardzo zadbany i był w idealnym miejscu na przedszkole. Na zewnątrz był wielki plac zabaw, na którym bawiły się dzieci, a cały plac otaczała łąka. Ponoć kawałek dalej było bardzo ładne jeziorko jeszcze. 

-Dzień dobry, szukam gabinetu dyrektora. Może mi pani powiedzieć gdzie się znajduje ? 

-Witam. Pierwsze piętro po lewej pierwsze drzwi od schodów. Zapewne są jak zawsze otwarte. 

-Super, dziękuję bardzo. 

Roccuzzo poszła tak jak jej powiedziano. Przywitała się z dyrektorem i zaczęła rozmowę. 

W tym samym czasie Barca miała trening. Dzisiaj o 20:45 ma odbyć się pierwszy mecz w Lidze Mistrzów, a Barca podejmie na własnym boisku Arsenal. 

Kilka godzin później. 

Antonella przebrała się w wygodne jeansy i białą bokserkę, a włosy związała w koka. Na Camp Nou pojechała taksówkę, więc po 20 minut drogi była na miejscu. 

Pod stadionem spotkała się z Shaki. 

-Anto ! mów, masz tą pracę czy nie ? 

-Zaczynam za 2 tygodnie. -uśmiechnęła się -Dziękuję ci jeszcze raz. 

-Przestań. Nie masz za co dziękować. -odpowiedziała i przytuliła przyjaciółkę. -Dobra chodź, bo się spóźnimy na mecz. 

Przyjaciółki zasiadły w loży dla rodzin. Przez pierwsze 15 minut meczu Arsenal nie był ani razu przy piłce, niestety później kiedy w końcu zdobyli futbolówkę od razu to wykorzystali i strzelili bramkę, która dała im prowadzenie w tym meczu i tak zostało aż o 85 minuty kiedy to Thiago sprytnie podał piłkę Leo, a ten umieścił ją w bramce. Cały stadion popadł w furię i wszyscy cieszyliby się jakby była to bramka w finale Ligi Mistrzów, a to dopiero pierwszy mecz. 

Po meczu wszyscy udali się do restauracji. To znaczy Leo, Gerard z Shakirą, Thiago z Anto oraz również Cesc z Daniellą, który przyjechał do Barcelony. 

-Dobra nie bójcie się na rewanżu u nas skopiemy wam tyłki. -zaśmiał się Cesc

-Ty i to twoje poczucie humoru. -odpowiedział mu Gerard

Wszyscy spędzili bardzo miło czas i każdy rozjechał się do swoich domów. 

Następnego dnia Thiago jadąc na trening odwiózł Anto do szpitala, w którym jest jej brat.

-Cześć Dawid, jak tam się czujesz ?

-Dobrze. Lekarze mówią, że za kilka miesięcy będę mógł wrócić do piłki.

-Naprawdę ? nawet nie wiesz jak się cieszę !

-A Antonellla.

-Tak ?

-Tata zostawił jakiś list do ciebie.

-Do mnie ? gdzie on w ogóle jest ?

-Wyjechał. Przeczytaj tam jest wyjaśnienie z tego co mówił.

-Jak to wyjechał ? gdzie ? daj ten list !

Dziewczyna zeszła na dół na stołówkę zamówiła kawę i wyjęła list z koperty.

„Córeczko bardzo cię kocham i dobrze o tym wiesz tak jak i twój brat, że kocham jego, ale to nie moje życie. Ja nie mogę tu żyć. Dla was Barcelona to idealne miejsce. Macie tu przyjaciół, ty się zakochałaś i nie chcę wam tego zabierać dlatego postanowiłem wyjechać. Przeze mnie mieliście w życiu same problemy. Proszę nie szukajcie mnie, bo nie wracam do Polski ale nie zostaje także w Hiszpanii. Kocham was. Tata.”

Antonella czytają ten krótki list siedziała zapłakana. Jak on mógł ich zostawić ? teraz ?

Od razu wyciągnęła telefon, ale to na nic, ponieważ nie odbierał.

-Dlaczego płaczesz, coś z Dawidem ? –zapytał Thiago, który przyjechał do szpitala

-Mój tata stwierdził, że psuł nam życie i wyjechał. Nie wiadomo gdzie.

-Znajdziemy go. Zgłosimy na policję jego zaginięcie. Nie płacz kochanie, znajdziemy go.

………..